Kolory aury człowieka i ich znaczenie

Kolory aury człowieka i ich znaczenie

Początkowo widzenie aury człowieka opiera się o dostrzeganie szarawego pola wokół niego, o zupełnie bezbarwnej konsystencji. Dopiero z czasem pojawiają się barwy, ze znanej nam palety kolorów. Następnie dostrzegamy odcienie i odmiany nie występujące już w fizycznie obserwowalnej oktawie barw. Kolory aury i ich interpretacja, umożliwiają nam odczytanie stanu psychicznego i emocjonalnego człowieka.

Mijając etap szarawej otoczki, objawiają się nam podstawowe kolory aury. Widzimy je chociażby w tęczy, a więc: czerwony, pomarańczowy, zielony, niebieski, fioletowy, różowy i biały. Bez wiedzy, co dany kolor oznacza, pole możemy odczytywać tylko po wibracjach, które rozchodzą się w przestrzeni. W tym artykule jednak oprzemy się o odbieranie barw i ich właściwy odczyt. Jest to tylko wstęp, gdyż zasób barw i ich odcieni, jest bardzo bogaty, a w pewnym momencie człowiek wychodzi poza znane nam kolory czyniąc ich opisanie praktycznie niemożliwym.

Specyficzna więź ciała mentalnego i astralnego sprawia, że opisane niżej barwy pasują do odczytywania aury, każdego z tych ciał subtelnych człowieka. To powiązanie powoduje, że jakakolwiek reakcja w sobowtórze mentalnym, praktycznie natychmiast tworzy odpowiedź w ciele astralnym.

Znaczenie kolorów aury człowieka

Istnieje kilka stopni zaawansowania w odczytywaniu znaczenia kolorów aury. Pierwszym stopniem, jest postrzeganie zwane Negatywem i polega na odczytywaniu całej aury za pomocą mieszanki bieli i czerni. Drugim stopniem jest Wzorzec Pasma Tęczowego, czyli odczytywanie tylko najprostszych kolorów – dzięki temu możemy ogólnie stwierdzić, co czuje lub myśli człowiek, lecz nie określimy konkretnego charakteru zachowania. Trzecim stopniem jest Pryzmat Holistyczny i zawiera w sobie umiejętność odczytywania odcieni, intensywności oraz świetlistości każdej możliwej barwy – umożliwia to pełny odczyt osoby, na nawet najgłębszych poziomach.

Nim zaczniemy interpretować kolory aury, to zauważmy, że występuje tak zwana barwa podstawowa i barwy pochodne. To pierwsze, mówi nam, jaka jest ta osoba i w czym jest mocna np. naukowiec będzie miał dużo żółtej barwy, a z kolei kapłan skupi się na niebieskim (głównie ciemnym). To drugie, określa w miarę dobrze cechy, jakie przejawia dany człowiek np. skłonność do gniewu będzie wygasłą ciemną czerwienią, a nerwowość mieszanką żółci z szarością.

Warto zwrócić uwagę na to, że aura to pole dynamiczne, które na wskutek działań świadomości ulega zmianie i transformacji. Często dosłownie w przeciągu kilku sekund, aby zaraz z powrotem przejść do poprzedniego ustawienia. Dlatego kolory aury skanujemy u osób w miarę spokojnych, które nie biorą udziału w trudnych sytuacjach. Biżuteria oraz symbole religijne lub magiczne, silne energie miejsc i ludzi, również powodują przekształcenie aury z jej naturalnego wyglądu, przez co możemy uzyskać wykrzywiony obraz. Największe zmiany powoduje jednak nasza percepcja i oczekiwania na temat tego, co chcemy i czego spodziewamy się zobaczyć.

Kolory aury o różnym stopniu nasycenia – co oznaczają? 

Zanim zaczniemy wymieniać główne kolory aury oraz ich mieszanki, warto zwrócić uwagę na stopień nasycenia barw, co stanowi duży modyfikator przy odczytywaniu i interpretacji.

Blady (przejrzysty) kolor świadczy o niskim stopniu zainteresowania aspektem, a jego przeciwieństwo, czyli Intensywny (soczysty) świadczy o zafascynowaniu. Brudny, który odznacza się domieszką z szaro-brunatną barwą, oznacza aspekt związany z egoizmem – Czysty, a więc pozbawiony tej domieszki będzie określał aspekt bezinteresowny. Ciemny, to charakterystyczny aspekt nawiązujący do negatywnej emanacji i często destrukcji. Z kolei Jasny nawiązuje do pozytywnych sił, które tworzą i budują.

Matowy i Zgaszony nie są czymś konkretnym, lecz często pojawiają się, gdy człowiek jest obojętny do aspektu i nie przykłada do niego dużej siły (ten pierwszy jednak oznacza trwanie przy aspekcie, gdy drugi oznacza porzucenie go). Świetlisty, to nasycony siłą aspekt, który jest trwale rozbudowywany, często związany z pasją lub ideologią. Pastelowy określa barwę wyposażoną w wyższe wibracje i siłę z poziomów wyższych.

Co oznaczają kolory aury człowieka?

Skoro już wiemy, że kolory aury występujące w polu aurycznym, mogą mieć różne nasycenie (co stanowi duży modyfikator ich znaczenia), to teraz pora na same barwy. Największym problemem dla jasnowidza, jest określenie mieszanki barw, które często wydają się być paradoksem np. ciemna czerwień + granatowy da nam ekstazę bardzo przypominającą to, co przeżywali święci. Z kolei szkarłat + pomarańcz, da nam święte przekonanie o własnej racji (wraz z oburzeniem). Mieszanek jest naprawdę dużo i nie sposób wszystkich opisać.

Można spotkać się z opiniami jakoby kolory aury miały przypisane do siebie konkretne numery (lub z nich wynikały). Jak już wspominałem aura to pole dynamiczne, co oznacza, że pod wpływem interakcji np. z otoczeniem, ulega przekształceniom. Wyklucza to możliwość jakoby kolor aury ludzkiej definiowała data urodzenia, numerologia, czy astrologia.

Wymienione poniżej kolory aury, należy rozumieć jako barwę podstawową, czyli stan, w którym dana osoba przebywa najczęściej.

ezoteryka Kolory aury człowieka i ich znaczenie

Czarna aura

W najbardziej „ciemnych” odmianach, czarna aura człowieka oznacza nienawiść, okrucieństwo i niczym nie ograniczona destrukcja. Jeśli wypełnia całość jaja aury gęstymi smugami, to z dużą pewnością możemy stwierdzić, że mamy do czynienia z osobą o charakterze destruktora, nienawidzącego ludzi człowieka – lecz tylko w przypadku, gdy barwa czerni przypomina intensywnością słomę. Czerń, która połyskuje i ma mało intensywny odcień świadczy o tajemniczości, którą człowiek otacza się na co dzień.

Z powodu gęstości materii, które zwykle przyciągane są przez tę wibrację, czarny kolor zawsze ujrzymy na dnie aury. Przy wysokiej aktywności negatywnych emocji czerń łączy się z innymi barwami i zajmuje blisko ponad połowę aury, jednak unika przestrzeni od szyi w górę. Koncentracja czerni w którymkolwiek miejscu w ciele świadczy o głęboko znienawidzonej sferze życia związanej z obszarami czakr. Krótkie chwilę, w których człowieka ponoszą destruktywne emocje zabarwiają aurę w cienkie niczym babie lato pasma, na całej aurze.

Czerń w aurze jest oznaką silnej negacji czegokolwiek i jest tak samo destruktywna dla środowiska jak i dla człowieka, który ma ją w sobie. Oznacza silną nienawiść i dążenie, ku zagładzie. Taka forma emanacji powoduje zanik sił wyższych i człowiek degeneruje się do stanu chaotycznego – ma większe możliwości niż zwierzę, lecz umysł jest pozbawiony spokoju i nie potrafi skupić się bardziej niż robi to roślina (czytaj: wcale). Występując z wieloma barwami świadczy o ich silnym nasyceniu w kierunku degradacji człowieka. Specyfika tej barwy pozwala łączyć się ze sobą tylko ciemniejszym odcieniom.

Czarna aura w połączeniu z innymi kolorami (głównie ciemnymi)

czerwień – gniew, agresja, szał, brutalność, furia.
pomarańcz – hedonizm, deprawacja seksualna, egoizm.
żółć – szaleństwo, kontrolowanie, dyktatura, terroryzm psychiczny.
zieleń – złośliwość, chęć ranienia, toksyczność, wypaczenie psychiki.
niebieski – fanatyzm religijny, nienawiść do wyznań, pakty demoniczne.
fiolet – ewolucja u podstaw, głównie dotyczy ewolucji materii.
szary – stany depresyjne, niszczenie jestestwa, degradacja.
brązowy – zwierzęce instynkty i zachowanie, egocentryzm.
róż – zoofilia, (+sinoszary) nekrofilia.
biel – przechodzenie ze skrajności w skrajność. Ta barwa nie miesza się.

Szara aura

Szara aurze człowieka jest kojarzony z szeroko rozumianą obojętnością, brakiem aktywności oraz nijakością. Często postrzegany w stanach depresyjnych, smutku oraz żalu i płaczu. Człowiek o takim zabarwieniu aury najczęściej jest niemile widziany, gdyż odbiera innym chęci życia, a sam nie wyróżnia się niczym specjalnym – stąd stwierdzenie o szarej masie, jako o nieinteresujących przeciętniakach, których czoła nigdy nie zaznały zmarszczenia w skutek przemyślenia czegokolwiek. Ludzie z ołowianą aurą są najczęściej zrozpaczeni i popełniają samobójstwo.

Ta barwa występuje na każdym poziomie aury i nie zajmuje jakiegoś konkretnego miejsca w polu aurycznym. Dostrzeżemy szary w jasnej postaci, gdy jest on uzupełnieniem pustki w aurze, czyli akurat wtedy, gdy mamy niedostatek pewnych wibracji, które zwykle występują.

Szary kolor w aurze nie jest zły – ukazuje po prostu obojętność i dystans do wszystkiego, a ciała subtelne pozbawione wpływu świadomości najczęściej są jasnoszare, co świadczy o ich gotowości na przyjęcie każdej możliwej wibracji. Jednak trupio-blady kolor aury świadczy o skrajnym przerażeniu, a im ciemniejsza odcienie szarości tym gorzej jest z człowiekiem. Szarość jako taka występuje w dużych ilościach u ludzi pracujących i świadczy o zmęczeniu, znudzeniu i beznamiętności.

Szara aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – stany depresyjne, niszczenie jestestwa, degradacja.
czerwień – bezsilność, wściekłość lub gniew trzymane na wodzy.
pomarańcz – antypatia, złorzeczenie, zazdrość.
żółć – beznamiętny intelekt, wykorzystywanie wiedzy w celach egoistycznych.
zieleń – przebiegłość, chytrość, oszustwo, kłamstwo.
niebieski – niska kreatywność, niewielka lub wąsko ukierunkowana wyobraźnia, brak wiary.
fioletowy – obłęd, poddanie swego życia przypadkom lub wróżbom.
brąz – wszelkie przejawy egoizmu.
róż – nastawione na korzyści zakochanie.
biel – obojętność, dystans, spokój.

Brązowa aura

Chyba żaden kolor nie ma tak wielu mieszanek związanych z negatywnymi aspektami. Brunatnoczerwony kolor jest oznaką chciwości, a barwa matowej rdzy świadczy o skąpstwie. Brązowo-szary mówi o samolubstwie i egoizmie. W połączeniu z zielonym (brudny mech) oznacza zazdrość. Nie zawsze jednak oznacza negatywne czynniki, gdyż jasny brąz świadczy o praktycznym charakterze, a im głębszy, tym bardziej skupiony na fizycznej pracy.

Brązowa aura człowieka świadczy przede wszystkim o materializmie i praktyczności. Jest to osoba twardo stąpająca po ziemi. Ten typ osób wszystko zaplanuje, ułoży plan dla całego społeczeństwa i świetnie wywiązuje się w pracach wymagających skupienia i dyscypliny. Gdy wszystko wokół wali się w gruzy, to barwa czekolady jest świetnym filarem wokół, którego wszystko może toczyć się dalej.

Brązowa aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – zwierzęce instynkty i zachowanie, egocentryzm.
czerwień – czysto fizyczny seks, typowo zwierzęca forma.
pomarańcz – przyjemność przebywania w materii fizycznej.
żółć – intelekt skierowany ku problemom w fizyczności.
zieleń – umiejętność przystosowania się do trudnych warunków.
niebieski – wiara lub kreatywność skierowana w obiekty fizyczne.
fioletowy – mądrość życiowa, wyciągnięta z doświadczeń fizycznych.
róż – miłość egoistyczna.
szary – wszelkie przejawy egoizmu.
biel – (kawa z mlekiem) oznaka odpoczynku, choć głównie fizycznego.

Czerwona aura

Czerwona aura człowieka jest przejawem każdej aktywności nacechowanej instynktami, a więc pożądanie, aktywność fizyczna, agresja, czy zmysłowość. Jest odpowiedzialny za popędy, które popychają ludzi do zdobywania, przetrwania i posiadania. Czerwień wypełniająca aurę człowieka świadczy o jego intensywnym reagowaniu na bodźce – niestety, często w sposób negatywny. Człowiek mający pod dostatkiem czerwieni jest skłonny do łatwego irytowania się oraz wybuchów złości. Potencjalnie jest mięsożercą i nie stroni od trunków i ma łatwość we wpadania w nałogi.

Ciemnoczerwony pojawia się zwykle przy gniewie, złości, agresji oraz przy takich zachowaniach jak szał czy furia (łącząc się z czarnym). Szkarłatny objawia szlachetne oburzenie, a krwista czerwień i karmin świadczą o zmysłowości związanej z pragnieniem czegoś (zwykle powiązane z seksem). Nie jest to jednak negatywna barwa. Jasna czerwień oznacza obecność dużej ilości siły życiowej. Świetlista barwa czerwona mówi o czystym pragnieniu (nawet rozwoju), a wymieszana z różowym świadczy, o intensywnym stanie zakochania.

Czerwona aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – gniew, agresja, szał, brutalność, furia.
brązowy – czysto fizyczny seks, typowo zwierzęca forma.
pomarańcz – przyjemność seksualna, rozkosz.
żółć – intelekt skierowany ku ciału fizycznemu i zdobywaniu materii.
zieleń – siła życiowa, witalność.
niebieski – ekspresja emocjonalna na zewnątrz (często przy tańcu).
fioletowy – rozwój u podstaw.
róż – zakochanie i zauroczenie.
szary – bezsilność, wściekłość lub gniew trzymane na wodzy.
biel – pragnienie w postaci czystej, nieokreślone.

Pomarańczowa aura

Pomarańczowa aura człowieka powiązana jest z wieloma emocjami, które łączą się z ego i naszym zachowaniem. Pomarańczowy jest składnikiem wielu emocji mających charakter zarówno negatywny jak i pozytywny. Będąc w przyjacielskiej relacji z ciemnymi barwami wiemy, że człowiek jest owładnięty pychą, egoizmem i przerostem ambicji. Dodając brąz i szarość otrzymujemy lenistwo i beztroskę.

W pozytywnym znaczeniu, zawiera w sobie całą gamę pozytywnych emocji i wrażeń: pozytywne nastawienie, radość, szczęście, pasja i ekscytacja. Duża ilość tej barwy charakteryzuje szczęśliwe dzieci oraz osoby emocjonalne. Z kolei blady pomarańcz oznacza ciężkie przeżycia.

Pomarańczowa aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – hedonizm, deprawacja seksualna, egoizm.
brązowy – przyjemność przebywania w materii fizycznej.
czerwień – przyjemność seksualna, rozkosz.
żółć – pozytywne myślenie i nastawienie do świata.
zieleń – ekscytacja, radość.
niebieski – ciekawość istnienia, nastawienie odkrywcy.
fioletowy – Trudna do określenia przyjemność, skojarzona z ekstazą świętych.
róż – szczęście.
szary – antypatia, złorzeczenie, zazdrość.
biel – empatia, wrażliwość.

Żółta aura

Żółta aura człowieka świadczy o ścisłym związaniu z intelektem i procesami myślowymi. Z ciemnymi barwami świadczy o skłonnościach do wykorzystania intelektu w egoistycznych celach, a jasne i świetliste odmiany świadczą o umyśle skierowanym w stronę duchowych ideałów i spraw rozwojowych. Cytrynowa barwa określa ciekawość i najczęściej postrzegana jest u dzieci. Złota barwa najczęściej występuje przy rozmyślaniu o filozofii i działań abstrakcyjnych jak np. zaawansowane zagadnienia matematyczne.

Aura, której barwa podstawowa jest żółta, praktycznie zawsze oznacza osobę o umyśle ścisłym, a więc naukowca lub fascynata nauki. Jeśli przytłumia ona inne barwy, to możemy być pewni, że ta osoba nie jest dobra w okazywaniu emocji, a empatyczne odruchy u niej są stłumione. Barwa żółta występuje podczas każdego wysiłku umysłowego, mającego cel, by zrozumieć otrzymywane informacje.

Żółta aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – szaleństwo, kontrolowanie, dyktatura, terroryzm psychiczny.
brązowy – intelekt skierowany ku problemom w fizyczności.
czerwień – intelekt skierowany ku ciału fizycznemu i zdobywaniu materii.
pomarańcz – pozytywne myślenie i nastawienie do świata.
zieleń – „kombinowanie”, myśl przystosowawcza.
niebieski – myśli zwykłe, opierające się o formy.
fioletowy – sprawy duchowe, myśli abstrakcyjne.
róż – myśl bezinteresowna.
szary – antypatia, złorzeczenie, zazdrość.
biel – myśl odkrywcza.

Zielona aura

Nie ma innej barwy, która miałaby tyle znaczeń, ile zieleń. W szeroko pojętym znaczeniu zielona aura człowieka odpowiada za zdolność adaptacji oraz przystosowania, a także wszelkie działania z tym związane. Nie jest więc dziwnym, że człowiek usiłując przetrwać, jest przebiegły i oszukuje (szarozielony). Szmaragdowo-zielona barwa opisuje obrotność, pomysłowość i zaradność stosowaną bezinteresownie. Świetlista i blada mieszanka błękitu i zielonego jest wytworem głębokiej sympatii i współczucia (równocześnie oznacza perfekcyjną zdolność przystosowania do warunków). Jasna zieleń aury daje dużą żywotność.

Wszelkie odmiany zieleni mienią się swą intensywnością wśród ludów pierwotnych, gdzie współpraca między sobą, była wyznacznikiem przetrwania. Wśród cywilizacji typowo „zachodniej”, występuje głównie w ciemnych odcieniach, ze względu na postępujący konsumpcjonizm i rozbudowany egoizm (który ma barwę szaro-brunatną).

Zielona aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – złośliwość, chęć ranienia, toksyczność, wypaczenie psychiki.
brązowy – umiejętność przystosowania się do trudnych warunków.
czerwień – siła życiowa, witalność.
pomarańcz – ekscytacja, radość.
żółć – „kombinowanie”, myśl przystosowawcza.
niebieski – myśli „techniczne”, stabilizacja w materii.
fioletowy – objawia się przy ciężkich sytuacjach materialnych, które rozwijają świadomość.
róż – miłość do zwierząt, a w zasadzie do całego istnienia.
szary – przebiegłość, chytrość, oszustwo, kłamstwo.
biel – wzruszenie, udzielanie pomocy.

Niebieska aura

Niebieska aury człowieka oznacza kreatywność, wyobraźnię, ale także i religijne uniesienia. Jasnoniebieska aura daje nam wyobraźnię i pomysłowość. Błękitna aura (jasna i ciemna) wprowadza nas w różne odmiany wiary. Granatowy mówi o niezachwianej wierze, a jeśli dodamy czerń, to nadaje groźną odmianę fanatyzmu. Ultramaryna, to wzniosłe i duchowe ideały, a kobalt towarzyszy ludziom często, przy medytacji czy kontemplacji (modlitwie).

Kolor niebieski w aurze, w dużych ilościach określa człowieka pobożnego bądź też kreatywnego, a wszystko zależy od ilości barw i ich intensywności w danej chwili. U osób fanatycznych, barwa najczęściej jest niczym zastygnięta plama, która wydziela zimne emanacje. U dzieci, zasób niebieskiego jest wysoki i stale aktywny – podróżuje po aurze niczym wzorzyste linie.

Niebieska aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – fanatyzm religijny, nienawiść do wyznań, pakty demoniczne.
brązowy – wiara lub kreatywność skierowana w obiekty fizyczne.
czerwień – ekspresja emocjonalna na zewnątrz (często przy tańcu).
pomarańcz – ciekawość istnienia, nastawienie odkrywcy.
żółć – myśli zwykłe, opierające się o formy.
zieleń – myśli „techniczne”, stabilizacja w materii.
fioletowy – rozwój sił duchowych i idei wyższych, szacunek.
róż – miłość, choć bardziej w kierunku uwielbienia i czci.
szary – niska kreatywność, niewielka lub wąsko ukierunkowana wyobraźnia, brak wiary.
biel – kreacja, tworzenie.

Fioletowa aura

Ciemno fioletowa aura człowieka, popycha nas do rozwoju, a im bliżej (świetlistej) liliowej barwy, tym większe nasze osiągnięcia na duchowym planie. Aura indygo występuje głównie przy poszerzaniu percepcji i kontaktach z wyższymi energiami. Różne odmiany fioletu ukazują się w trakcie czytania rozwijającej myślenie książki lub refleksji nad sobą. Korona z liliowych iskier wokół głowy, oznacza zdobycie pełnego zrozumienia i osiągnięcie wszelkich ideałów i cnót możliwych dla człowieka.

Jasno fioletowa aura zwykle oznacza szczodrość, zdolność do samo poświęcenia w imię wyższych celów oraz szlachetność. Z tej przyczyny najłatwiej zauważyć je u mistrzów i świętych. Ciemne odmiany nigdy nie są negatywne, a tylko dotyczą rozwoju ciał. Z kolei przyjemny i głęboki fiolet w aurze sprzyja atmosferze rozwoju świadomości oraz stanie transcendencji.

Fioletowa aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – ewolucja u podstaw, głównie dotyczy ewolucji materii.
brązowy – mądrość życiowa, wyciągnięta z doświadczeń fizycznych.
czerwień – rozwój u podstaw.
pomarańcz – Trudna do określenia przyjemność, skojarzona z ekstazą świętych.
żółć – sprawy duchowe, myśli abstrakcyjne.
niebieski – rozwój sił duchowych i idei wyższych, szacunek.
zieleń – objawia się przy ciężkich sytuacjach materialnych, które rozwijają świadomość.
róż – akceptacja i bezinteresowność dla wszystkich i wszystkiego.
szary – obłęd, poddanie swego życia przypadkom lub wróżbom.
biel – doskonałość ewolucji duchowej dla człowieka.

Różowa aura

Mimo niewinnego wyglądu, różowa aura człowieka określa wszelkie przejawy miłości i uczuć pozornie czystych i pozytywnych dla innych. Dlatego jest możliwe napotkanie kombinacji różu z ciemnymi barwami np. róż + ciemna zieleń = zazdrość z miłości, a ciemny róż + szary da nam przygniatającą nas miłość.

Im ciemniejszy kolor aury związany z różem, tym gorsza odmiana miłości i jasnych uczuć, które wykazuje człowiek. Czysty i jasny, jest przykładem miłości nieegoistycznej, zabarwiony brązem jest oznaką egoistycznej miłości. Różowy kolor aury, zabarwiony fioletem symbolizuje miłość do ludzkości.

Różowa aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – zoofilia, (+sinoszary) nekrofilia.
brązowy – miłość egoistyczna.
czerwień – zakochanie i zauroczenie.
pomarańcz – szczęście.
żółć – myśl bezinteresowna.
niebieski – miłość, choć bardziej w kierunku uwielbienia i czci.
zieleń – miłość do zwierząt, a w zasadzie do całego istnienia.
fiolet – akceptacja i bezinteresowność dla wszystkich i wszystkiego.
szary – nastawione na korzyści zakochanie.
biel – pragnienie niezorganizowane.

Biała aura

Biała aura człowieka występuje u osób niesprecyzowanych, niewyspecjalizowanych, czyli po prostu czystych i gotowych na potencjalne spełnienie każdego aspektu związanego z innymi barwami. Jest więc kolorem dopełniającym siłę i cechy innych.

Mnisi często posiadają taką aurę, ze względu na specyfikę ich sposobu życia – lata spędzone na medytacji uczą ich zachowania spokoju i gotowości na niesienie każdej możliwej pomocy. Mleczno biała aura jest również najczęściej spotykana u dzieci, które wciąż są otwarte i gotowe na przyjęcie innych barw.

Biała aura w połączeniu z innymi kolorami

czerń – przechodzenie ze skrajności w skrajność. Ta barwa nie miesza się.
brązowy – (kawa z mlekiem) oznaka odpoczynku, choć głównie fizycznego.
czerwień – pragnienie w postaci czystej, nieokreślone.
pomarańcz – empatia, wrażliwość.
żółć – myśl odkrywcza.
niebieski – kreacja, tworzenie.
zieleń – wzruszenie, udzielanie pomocy.
fiolet – doskonałość ewolucji duchowej dla człowieka.
szary – obojętność, dystans, spokój.
róż – pragnienie niezorganizowane.

Srebrna i złota aura 

Te dwie barwy są o tyle niezwykłe, że nigdy nie łączą się z żadnym innym kolorem, a stanowią odrębną całość. Srebrna aura człowieka ukazuje rodzaj misjonarstwa i poświęcenia swego życia dla rozwoju ludzkości, poprzez jej nauczenie bądź pomaganie. Złota aura człowieka świadczy o pomaganiu w inny sposób – osoba z tą barwą zwykle przynosi światu postęp – zarówno technologiczny, jak i moralny czy duchowy.

Srebro w aurze może też świadczyć o elemencie, który wciąż szlifujemy i doskonalimy. Złote wykwity w aurze człowieka oznaczają też doskonałość i takie spełnienie, o które nam chodziło (idealne wyrażenie siebie).

Tutaj należy zwrócić szczególną uwagę i upewnić się, co do koloru, gdyż srebro często mylone jest z jasnoszarym, stalowym, platynowym czy barwą kości słoniowej. Z kolei złoto mylone jest z jasną miedzią, bursztynem czy miodem. Nie jest dobrze robić komuś szczególnej nadziei na te specjalne barwy, jednak ich występowanie nie jest zależne od narodzin (nie posiadamy ich jako dzieci). Objawiają się przy okresie dorastania, gdzie mamy potencjał i możliwość spełnienia tych sił.